ငါလည်း နင့်ကို မျှော်နေတာ ———– blue book

ငါလည်း နင့်ကို မျှော်နေတာ ———– blue book apyar book blue book apyar sar oak apyar sar pay အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်

မောင်သက် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲဖြေပြီးတော့ အဘွားတို့ ရွာသွားနေခဲ့သည်။ ဒီမှာက လွတ်လပ်တယ် အဘွားတို့ကလဲ ဘာလုပ်လုပ် မဆူမဆဲ သောက်လိုက်စားလိုက် လယ်ထဲယာထဲလိုက်ကူလိုက် နေ့လည်နေ့ခင်းဆို အမျိုးတွေအသိတွေ အိမ်လည်လိုက်နဲ့ တစ်လလောက်တောင်ရှိသွားြပြီ အသိအိမ်က အမကြီးတစ်ယောက်က မသူဇာတဲ့ ဖြူဖြူဖွေး ရေဆေးငါးကြီး မြို့မှာကိုး တန်းထဲကကျောင်းသွားတက်ပြီး ဆယ် တန်း သုံးခါကျနဲ့ ရွာပြန်လာြပြီး အိမ်မှာပဲ အသုပ်ဆိုင်ဖွင့်ထားတယ် သူတို့က သာမန်လူတန်းစားပါ ြမြို့မှာကျောင်းနေတာလဲ သူ့အဒေါ်ခေါ်ထားပေးတာတဲ့ ခုတော့ သုံးခါကျလို့ သူဆက်မနေချင်လို့ပြန်လာတယ် ပြောတာပဲ။ ကျတာလဲမပြောနဲ့ ရည်းစားခပ်များများတဲ့ အကိုဝမ်းကွဲပြောတာ နောက်တစ်ယောက်က ဦးလေးခယ်မ မနုနုဝင်း ကျွန်တော့်ထက် ငါးနှစ်လောက်ကြီးတယ် သူကတော့ တောသူပီပီ ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်အသားညိုညိုနဲ့ငါးရံ့ကိုယ်လုံးလေး။

သူလဲ အိမ်မှာ အမကလေးထိန်း ထမင်းဟင်းချက် ဒါပဲ သူက ခြောက်တန်းလေက်ပဲအောင်တာ ရည်းစားထာဖူးလားမထားဖူးလားတော့ မသိ ပြောချင်တာက သူတို့နှစ်ယောက်အိမ်က်ု ကျွန်တော်အသွားဆုံး လူပျိုပေါက်ဆိုတော့ ဖွန်ကြောင်တာပေါ့ဗျာ သူတို့အမေအမတွေကလဲ ကျွန်တော့်ကို ကလေးထဲကဝငထွက်နေကျဆိုတော့ ကလေးပဲ မောင်နှမတွေပဲဆိုြပြီး လွှှတ်ထားတာ ဒီတော့စိတ်ကြိုက် ဂေါ်ရုံပဲ ဒါပေမယ့် မျက်လုံးပဲအရသာခံရတာပါ လက်တွေ့တော့ မစရဲဘူး သူတို့ကအကြီးတွေလေ ြပြီးတော့မောင်လိုခင်တာလားမသိ သွားစမှ မျကိစိတောင်အရသာမခံရတဲ့အပြင် မိဘတွေပါမျက်နှာပျက်စရာဖြစ်နေမယ် အင်း မသူဇာကတော့ နဲနဲ ရဲတင်းတယ်ဗျ ကျွန်တော့်ကို မထိကလုတ်နဲ့ ဆက်စ် လေးတွေ ပြောတတ်တယ် တနေ့ နေ့လည်ဘက် အသုပ်စားရင်းသွားလည်တယ် “အမ ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတုံး” ပြောရင်း သူ့ရင်ဘတ်ကိုကြည့်လိုက်တယ်။

ဝတ်ထားတာ စပန့်အင်္ကျီ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ လည်ပင်းနဲနဲဟိုက်တာဝတ်ထားတာမှာ ဘရာအနက်ရောင်ဝတ်ထားတာ သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးက အယ်နေတာပဲဗျာ ကျွန်တော်လဲ တတွေးပဲ မြိုချ လိုက်ရတယ် ထမိန်နဲ့ အင်္ကျီက ဝမ်းဆက် စပန့်သားအပျော့ဆိုတော့ ပေါင်တန်ကြီးတွေကလဲ စင်းနေတာပဲဗျာ သူ့တို့ဆိုင်က ခုံပုလေးတွေနဲ့ခင်ဗျ ” ဒီလိုပါပဲ ဟိုလုပ်ဒီလုပ်နဲ့ မနားရပါဘူး ခုမှ လူရှင်းသွားတာ” ” အဒေါ်တို့ရော မမြင်ပါလား” အေး ဆေးခန်းဘက်သွားကြတယ် ဆရာကြီးအိမ်မှာ အလှူရှိလို့ သွားကူတာ အငယ်ကောင်က မနက်ထဲက သွားဆော့တာလေ မှောင်မှပြန်လာနေကြ ဆော့ရမယ်ဆို ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့” သူတို့က မောင်နှမ သုံးယောက်လေ အလတ်ကောင်က သူများအိမ်မှာ သူရင်းငှားလုပ်တာ ဟိုမှာပဲအိပ်စားပေါ့ အိမ်ကို တခါတလေမှ ပြန်လာတတ်တယ် ” နင်အသုပ်စား မှာလား ” ” မစားတော့ဘူး ရွာမြောက်ပိုင်းသွားမလို့ လမ်းကြုံ ဝင်လာတာ”။

နင်အရေးမကြီးရင် အမကို ဆိုင်စောင့်ပေးပါလား ရေချိုးချင်လို့… ပြောပြီး ထိုင်ရာက ကုန်းအထ သူ့ရဲ့ ဟိုက်နေတဲ့ အင်္ကျ ီက နေ ဖြူဖွေးနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို လျှပ်တပြက် မြင်လိုက်ရတယ် ဖွေးဥပြီး နို့သီးနှစ်လုံးဆိုတာ ရဲရဲလေးတွေဗျာ အမှန်ပြောရရင် အဲဒီမတိုင်ခင်ထိ သူ့ဟာကို ဒီလိုမမြင်ဘူးသေးဘူး သူ့ဟာမှ မဟုတ်ပါဘူး ဘယ်အပျိုမှ မမြင်ဘူးတာ ကလေးအမေတွေ နို့တိုက်တာတော့ မြင်ဘူးတာပေါ့ တူမှမတူတာနော မြင်ရတာ ခဏဆိုပေမယ့် အောက်ကကောင်ကတော့ ကြွနေပြီ ဘစ်ပါလို့ တော်သေး နို့မို့ ဒုက္ခ ပြီးတော့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာရှိတဲ့ မီးဖိုပေါ်က ဟင်းချိုအိုးကို သွားမွှေနေတယ် မတ်တပ်ရပ် ကိုယ်တစ်ပိုင်းချိုးထားတော့ ဖင်ကို မခို့တရို့ ကုန်းပြသလို ဖြစ်နေတာ ထမိန်သားကပျော့ပျော့ နဲ့ ဖင်နှစ်ခြမ်းဟတဲ့နေရာမှာ အချိုင့်လေးဖြစ်နေတာများ ပြေးပြေးပြီး နောက်ကနေ ကျုံးဆော်လိုက်ချင်တယ် အောက်ခံဘောင်းဘီတော့ ပါတယ်ထင်တယ်ဗျ။

အရာလေးထင်နေတာတော့တွေ့တယ် အဟောင်းမို့လို့ ချောင်နေတာဖြစ်မယ် ” ရပါတယ် အရေးမကြီးပါဘူး အလုပ်မရှိလို့ အလေလိုက်နေတာ” သူ့နောက်ပိုင်းအလှကို သွားရည်တမြားမြား ခံစားရင်း ပြောလိုက်တယ် အဲ့အချိန် ရုတ်တရက် သူကလှည်အ့ကြည့် သူခိုးလူမိ ဖြစ်ရော ဒါပေမယ့် သူက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့နေရာကို ပြန်လာထိုင်တယ် နဲနဲတော့ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေသလိုပဲ ကျွန်တော်လဲ ကယောင်ကတမ်းနဲ့ မတ်တပ်ထရပ်တယ် အဲတော့မှ ပိုဆိုးတော့တာပဲ ညီတော်မောင်က ဒေါထန်နေတာ အောက်ခံဘောင်းဘီပါတာတောင် ပုဆိုးမှာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းကြီးဖြစ်လို့ သူကမော့ကြည့်ပြီး “အင်း မောင်သက်လဲ မလွယ်ဘူးနော်” ” ဘာဖြစ်လို့လဲ အမရ” မလုံမလဲ ပြောလိုက်တယ် သူက ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ “အားအားယားယား သွားလာသောက်စားနေတာ ပြောတာပါ ဘာတွေမလုံမလဲ ဖြစ်နေတာလဲ ဟင်း ဟင်း” ” သွားသောက်မလို့ မဟုတ်ပါဘူး” “အမလေး မသိခက်မယ်”။

တော်ပြီဗျာ နောက်ဖေးသွား လိုက်အုံး မယ်… ” အင်း အင်း မဟုတ်တာတွေ မလုပ်နဲ့ နော်” “ဘာမှ မလုပ်ဘူးဗျို့ သေးသွားပေါက်မလို့” ပြောပြီး မြန်မြန်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ် နို့ိုမို့ သူု ကြပ်တာခံနေရအုံးမယ် အလိုလိုမှ အလိုလိုရယ် မယ်မဟုတ်လား ‘မသူဇာ ငါ့ကို တမင်လုပ်ပြပြီး ဆွဲဆောင်နေလားမသိဘူး ခါတိုင်း မထိတရိ ကလိုတတ်ပေမယ့် အဲလိုတော့ သူ့ပစ္စည်းတွေကို မြင်အောင်ဘယ်တော့မှ မနေဘူး’ သေးပေါက်ရင်းတွေးမိတယ် အင်း တိုက်ဆိုင်တာနေမှာပါ သူအဲလိုလုပ်ပြလဲ ကိုက မစရဲပါ ယောကျ်ားဆိုတော့ ရရင် ဘယ်ငြင်းမတုန်း ဒါပေမယ့် ကို က မိန်းမကျမ်းကျေသူမဟုတ် အထက်တန်းတုန်းက ရည်းစားတာ ထားဖူးတာ လက်ကိုင်တာကလွဲလို့ ဘာမှ မတွေ့ကြုံဖူးဘူး မသူဇာက ကိုယ့်ထက် လေး နှစ်လောက်ကြီးတော့ ပိုဆိုးပေါ့ အဲလိုတွေးရင်း အပေါ့သွားပြီးတော့ အိမ်ရှေ့ ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ် ဟာ… ခုံနိမ့်လေးပေါ်မှာ မသူဇာ ထိုင်နေပုံက။

ရင်ကော့ဖင်ကောက်ထားတာ ကျွန်တော့် ရင်ထဲ ကုလားဘုရားပွဲလှည့်သွားလား အောက်မေ့ရတယ် ခင်ဗျားတို့လဲ ဒီလိုမျိုးထိုင်နေတာ မြင်ဖူးကြမှာပေါ့ ဘယ်လောက် မိုက်လဲဆိုတာ အဲ မသူဇာလို ခါးသေးဖင်ကောက် အိုးကောင်းတဲ့စော်မျိုးကတော့ ဘယ်ပြောကောင်းမလဲဗျာ တကယ်တကယ် ကျွန်တော်ဖြင့် ခုထိ မျက်စိထဲကမထွက်သေးဘူး ကျွန်တော် သူ့ရှေ့ ကခုံ ဝင်ထိုင်တော့ “ကဲ ကိုယ်တော် ကြာလိုက်တာ ဘာတွေလုပ်နေလဲ ကျုပ်အိုးကိုလဲ မွှေထားအုံး ဟင်းအိုးပြောတာနော် ပေါက်ကရ တွေးမနေနဲ့ ” ပြောပြီး အိမ်ပေါ်တက်သွားတယ် အိမ်က ၅ ပေလောက်မြင့်တဲ့ တစ်ထပ် သစ်သားအိမ်ဆိုတော့ လှေကား လေးထစ်ပါပဲ ဒါပေမယ့် သူ့ ဖင်ကြီး ကော့ပြီး တက်သွားတာတော့ သေချာမြင်ရတယ်ဗျာ ညီလေးလဲ ငြိမ်ရာက ပြန်ထနေပြီ အင်းညကျရင်တော့ ငါးဦးကော်မတီနဲ့ သေချာပေါက်တွေ့ရတော့မယ်… သူ နောက်ဖေးအိမ်ကို ရေချိုးသွားလို့ မကြာခင်ပဲ အဒေါ်ပြန်ရောက်လာပြီး။

မောင်သက် ရောက်နေတာ ကြာပြီလား “မကြာသေးပါဘူး အမရေချိုးချင်တယ်ဆိုလို့ ဆိုင်စောင့်ပေးနေတာ အဒါ်” “သြော် အေး အေး အဒေါ်လဲ သူရေချိုးလို့ ရအောင်ဆိုပြီး ခဏ ပြန်လာတာ ဟိုမှာ အလုပ်တွေက မပြီးသေးဘူး” ပြောနေတုန်း အသုပ်စားမဲ့သူ နှစ်ယောက်ရောက်လာလို့ အဒေါ်အလုပ်ရှုပ်သွားတယ် အမလဲ ရေချိုးပြီးလို့ အိမ်ပေါ်တက် သူ့ အခန်းမှာ သနပ်ခါးသွေးနေတယ်ထင်တယ် ဧည့်သည်နှစ်ယောက်နဲ့ အဒေါ် ကလဲ ဘယ်တုန်းထဲက မပြောရတဲ့ စကားတွေလဲ မသိဘူးလုပြောနေလိုက်ကြတာ ကျွန်တော်လဲ သွားမယ်ဆို ထိုင်ရာကအထ “မောင်သက်ရေ အစ်မ ကလစ်လေး လာရှာပေးစမ်းပါ” ကော်တာပဲ သူ့ ရဲ့ရင်လျှားထားတဲ့ အလှကို အနီးကပ် စားပွဲထိုင်ရတော့မယ် အတွေးမဆုံးခင် လူက အခန်းထဲ ရောက်နေပြီ သူ့အခန်းက ဆိုင်ခင်းထားတဲ့ နေရာနဲ့ ကပ်ရက် အိမ်ရဲ့ ခြေရင်းဘက် အကျဆုံး သူ့အခန်း ဝင်ထွက်ပေါက်ကနေ နှစ်ပေလောက် အကွာမှာ ဆိုင်ကို မြင်ရတဲ့ ပြတင်းပေါက်ရှိတယ်။

ဒါကြောင့် အပြင်ကနေဆို အခန်းထဲကို မမြင်ရဘူး သူရှာခိုင်းတဲ့နေရာ ရှာလိုက်တော့ သိပ်မရှာရပါဘူး တွေ့တယ် ဒါပေမယ့် နှာဘူးထချင်တာနဲ့ မတွေ့ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဆက်ရှာနေတာ သူကကျောပေးထားတာဆိုတော့ စိတ်ကြိုက်ကြည့်ခွင့် ရနေတာပေါ့ ပုခုံးသားဖြူဖြုဝင်းဝင်းတွေရယ် အိစက်နေတဲ့ ဖင်ကြီးကလဲ အြယ်နေတာပဲဗျာ တစ်ချက်တစ်ချက် ရင်လျှားကိုလျှော့လျှော့ပြီး နို့တွေကို သနပ်ခါးလိမ်းရင် လှစ်ခနဲမြင်ရတာ နဲတာကြီးတွေ မဟုတ်ဘူး အင်္ကျ ီ ဝတ်ထားတော့ သိပ်ကြီးတယ်မထင်တာ ခုမှ မှားမှန်းသိတယ် သနပ်ခါးက သွေးလိုက်လိမ်းလိုက်ဆိုတော့ နောက်ကကြည့်ရတာ သူ့ဖင်ကြီးကို တမင်လှုပ်ပြနေသလားထင်ရတယ် ဒီနေ့တော့ တောင်ပဲတောင်နေရပါလား “အမ ဒါလား ပျောက်တဲ့ဟာ” “အေး အေး နင်က မျက်စိတော်တော်လျှင်တာပဲနော်” မျက်နှာက ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ ကျွန်တော်လဲ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေလိုက်ပြီး သူ့ဘေးနား သေတ္တာပေါ်က စာအုပ်နှစ်အုပ်ကိုလှမ်းယူလိုက်တယ်။

ဟဲ့… အဲဒါ ကလေး မဖတ်ရဘူး”ကျွန်တော် ကလေးမှ မဟုတ်တာ” “သြော် မင်းက လူကြီးဖြစ်ပြီလား ဒါဆိုရင်တော့ဖတ်ပေါ့” ဒီစာအုပ်တွေက အစ်မဖတ်တာလား? “ငါမဖတ်လို့ ဒီအိမ်မှာ ဘယ်သူဖတ်မတုန်း” အင်း ဟုတ်သား သူ့အမေနဲ့ အဖေက စာမှ သိပ်မတတ်တာ အငယ်ဆုံးကလဲ ခုမှ နှစ်တန်းလားဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီစာအုပ်တွေက ဘာစာအုပ်လို့ထင်လဲ အောစာအုပ်လို့ ထင်နေကြပြီလား… ကောင်းခန်းတွေ လာပါတော့မယ်ဗျာ နဲနဲ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ သီးခံဖတ်ပေးကြပါ လေးပေးခဲ့ကြပါအုံးဗျာ ရေးရတာ အားရှိအောင်လို့ သိပ်မစဉ်းစားကြပါနဲ့ ကာမသျှတ္တရကျမ်းနဲ့ ဖိုမ ဆက်ဆံရေး ပါ “အစ်မကလဲ မိန်းကလေးလုပ်နေပြီး ဒါတွေဖတ်တာပဲလား” “ဟဲ့ ဖတ်တော့ဘာဖြစ်တုန်း မဟုတ်က ဟုတ်ကတွေမှ မဟုတ်တာ ပညာပေး စာအုပ်တွေပဲ” အမှန်တိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော် အဲဒီအချိန်ထိ ဒါမျိုးစာအုပ်ဆိုရင် မဟုတ်တာလို့ပဲ ထင်တာ အဲ့တော့ မသူဇာကို နှာဘူးစာ အုပ်တွေ ဖတ်တယ်ပဲထင်ပြီး စကားပြောရဲတင်းလာတယ်။

တောင်ပြောမြောက်ပြော ပြောရင်းက မသိသလိုနဲ့ “အစ်မ ဟိုကားတွေရော ကြည့်ဖူးလား” “ဘာကားတွေတုန်း” “အပြာကား ပြောတာဗျာ” နင်က ဘာလုပ်မလို့တုန်း နင်ရော ကြည့်ဖူးလား နင်အရင်ပြော နင်ပြောရင် ငါလဲပြောမယ်” “ဟာ ကျွန်တော်က ယောကျ်ားလေးပဲ ကြည့်ဖူးတာပေါ့ဗျ” “အောင်မယ် ကိုယ်တော် ဂုဏ်ဖော်မနေပါနဲ့ ဒီခေတ် မိန်းကလေးတွေလဲ ကိုးဆယ် ရာနှုန်းလောက် ကြည့်ဖူးကြပါတယ်” “အိုက်ထဲ အစ်မပါတယ်ပေါ့” “အေး ငါ အဒေါ့်အိမ်မှာကျောင်းတက်တုန်းက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အိမ်မှာ ခဏခဏ ကြည့်ဖူးပ အစကတော့ ကြည့်ဖူးရုံဆို တို့သူငယ်ချင်း သုံးယောက် ကြည့်ကြတာ နောက်တော့ လူကြီးတွေလစ်တိုင်း ပေါ့ဟာ” ဟား မသူဇာတို့ကတော့ ပွင့်လင်းတယ်ဟေ့ နဲနဲထပ်ဖောပြီး ပါးစပ်အရသာခံအုံးမှ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်တယ်”အဲ့ကားတွေ ကြည့်တော့ ဘယ်လိုနေလဲ” “ဘယ်လိုမှ မနေပါဘူး” “မဖြစ်နိုင်တာဗျာ ကျွန်တော်တို့တောင်”။

ဘာဖြစ်လဲ ပြောပါအုံး နင်တို့ ယောကျ်ားလေးတွေ အကြောင်းသိရအောင် “ကျွန်တော်တို့ တောင် ပါဆို တောင်တာပေါ့ဗျ” မထူးဘူးဆိုပြီး ပြောချလိုက်တယ် “ဘာတောင်တာလဲ” ” အစ်မ တကယ်မသိတာလား” မေးသာမေးတာပါ သူကအတွေ့အကြုံ ရှိမှာပါ ဒီလောက်ရည်းစားများတာ လတ်တလောတော့ ရွာမှာမရှိဘူးလို့ အကိုကပြောတာပဲ “ကဲပါ ထားလိုက်ပါ မသိချင်တော့ပါဘူး” ဟတ်ကော့ကြီးဗျာ ပြောချင်ပါတယ်ဆိုမှ စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်မိတာ “နင် အတွဲချောင်းဖူးလား မောင်သက်” “မချောင်းဖူးပါဘူူး” “သူများမေးလို့ အစ်မရော ချောင်းဖူးလို့လား” ” ကျောင်းတုန်းကချောင်းဖူးတယ် အတန်းထဲက အတွဲ တွေကို အဲဒါကမှ ဗီဒီယိုထက်ကောင်းတာ” “ခုတောင် အဖော်မရှိလို့ နို့မို့ ကျောင်းထဲမှာ ညည အတွဲတွေ ချိန်းချိန်းတွေ့ နေတာ ချောင်းလို့ ရပါ့” သူတို့ အိမ်ခြေရင်းဘက်မှာ လမ်းပဲခြားပြီး မူလတန်းကျောင်းရှိတယ် ရွာကျောင်းဆိုတော့ ကျောင်းစောင့်လဲမရှိဘူးလေ။

ဟုတ်လား ကျွန်တော်လဲ မချောင်းဘူးတာနဲ့အတော်ပဲ အစ်မသွားချောင်းရင် ကျွန်တော်လဲလိုက်မယ်လေ “တကယ်လိုက်မှာလား နင်ပါရင်တော့သွားမယ် ငါတစ်ယောက်တည်းဆို ကြောက်လို့ ” “ဒါဆို ည ကိုး နာရီခွဲလောက် လာခဲ့ နောက်မကျစေနဲ့နော်” ဟုတ်ကဲ့ပါ “သမီးရေ အမေ အလှူအိမ်ပြန်သွားလိုက်အုံးမယ်” “‘ဒါနဲ့ ညကျ ဦးလေးတို့ အဒေါ်တို့နဲ့ ဖြစ်ပါ့မလား” ” အမေက ဟိုမှာအိပ်မှာ အဖေက နင်မသိတာလဲ မဟုတ်ပဲနဲ့ နားဒီလောက်လေးတာ ပီးတော့သူက နွားခြံစင်အောက်က တဲမှာ အိပ်တာ” ဟုတ်သား သူ့အဖေက တော်တော်နားလေးသည် အော်ပြောတာတောင် ကြားချင်မှ ကြားတာ အငယ်ကောင်ကလဲ အိပ်ရင်ဆင်အော်မနိုး “အင်း ဒါဆို သွားတော့မယ် နောက်ကျနေပြီ အသုပ်လဲ မစားတော့ဘူး” အေး အေး သိပ်သောက်မနေနဲ့အုံး ညကျအိပ်ပျော်နေအုံးမယ် လာရင် ငါ့ခြေရင်းနံရံကို တိုးတိုးပုတ်ပြီးခေါ်နော်” ” အင်းပါ သွားပြီ”။

ကျွန်တော်လဲ ဘော်ဒါတွေနဲ့ ထုံးစံအတိုင်းသောက် ခြောက်နာရီ လောက် အိမ်ပြန် ရေမိုးချိုးထမင်းစားပြီးခဏနှပ် နေ့လည်ကတွေ့ခဲ့တဲ့ မသူဇာနို့တွေဖင်တွေကို စားမြုံ့ ပြန်ပြီး ဂွင်းထုလိုက်သေးတယ် ကောင်းလိုက်တာမပြောနဲ့ တကယ်သာလုပ်ရရင် ဘယ်လိုနေမယ်မသိ အဖိုးနဲ့အဖွားက ရှစ် နာရီလောက်ဆို အိပ်နေကျဆိုတော့ ကိုးခွဲ ခါနီး အိမ်ခြံစည်းရိုးကျော်ထွက်ခဲ့တယ် အရက်သောက်ထားလို့သာ နဲနဲတော့ ကြောက်သလို ရင်တုန်သလိုပဲ ဟုတ်တယ်လေ အပျိုအိမ်ကပ်တာ လူမိရင်မလွယ်ဘူး ယူရင်လဲ ယူ မယူရင်တော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ယူတော့ မယူနိုင်ဘူးဗျ အသက်က ဆယ့်ရှစ် လောက်ရှိသေးတာလေ အလကားရရင်တာ တွယ်ချင်တာ သူတို့အိမ်က ခြံစည်းရိုးမရှိလို့တော်သေး “မသူဇာ မသူဇာ” အိမ်နံရံကို ပုတ်ပြီး လေသံနဲ့ “ငါဆင်းခဲ့မယ် လူရိပ်လူခြေကြည့်ထားအုံး” မကြာဘူး သူဆင်းလာပြီး “နင်ခဏ စောင့်အုံး ငါအပေါ့သွားအုံးမယ်ဆိုပြီး နောက်ဖေးထွက်သွားသည်။

အဲ့အချိန် လမ်းပေါ်လူဖြတ်သွားလို့ ပုန်းလိုက်ရသေး ခဏနေ သူပြန်ရောက်လာတော့ လမ်းကူးပြီး စာသင်ကျောင်းထဲ ဝင် စာသင်ဆောင် အနောက်ဘက်ကို သွား ဘယ်လိုသွားရတယ်မှတ်လဲ သူကရှေ့ က ကျွန်တော်ကနောက်က လေးဘက်ထောက်သွားရတာ ခင်ဗျားတို့သာ စဉ်းစားကြည့် လမသာတသာလေးမှာ စွံ့ကားဖွင့်ထွားတဲ့ ဖင်ကြီးကိုနောက်ကိုပစ် ခါးကော့ပြီး သွားတော့ တကယ့် ဒေါ်ဂီ စတိုင် ပါပဲဗျာ ညဘက်ဆိုပြီး ဘစ်ဝတ်မလာမိတော့ ကျွန်တော့်ကောင်က ဘာပြောကောင်းမလဲ ဒေါသတရှူးရှူးနဲ့ တင်းမာထောင်ပြန်နေပြီပေါ့ဗျာ ” ရှူး တိုးတိုး ဟိုရှေ့ က စက္ကူပန်းခြုံနှစ်ခုကြားမှာ ကြည့် ” ကျွန်တော်တို့ နံရံအကွယ်ကနေ အသာခေါင်းပြူ ချောင်းရင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နေရတယ် ကစ်စင်ဆွဲကြနေကြတာ ဘဲလက်တစ်ဘက်ကလဲ စော်ထမိန်ထဲမှာ တလှုပ်လှုပ်နဲ့ ကလိုင်းနေတယ်ထင်တယ် ခဏနေတော့ ခေါင်းချင်းခွာပြီး ဘဲက စော် အင်္ကျီမချွတ်ပြီး နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့နေတယ်။

ကျွန်တော်လဲ အသက်တောင်မရှူနိုင်လောက်အောင်ပဲ တံတွေးတွေလဲ ခဏခဏမြိုချနေမိတယ် မသူဇာက စောင့်ကြောင့်ထိုင် ကျွန်တော်က သူ့ နောက်ကနေ ကားယားခွ ကိုယ်တဝက်ကုန်းပြီးချောင်းတာဆိုတော့ ကို့ငပဲကလဲ သူ့နောက်ကျောကိုတော့ သွားသွားထောက်မိနေတယ် သူကလဲရှေ့ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားလို့ သတိမထားမိတာလား တမင်မသိချင်ယောင်ဆောင်တာလားဆိုတာတော့ မသိဘူး ကျွန်တော်လဲ ဒီအခြေနေမှာတော့…. သူလဲကို့လိုပဲနေမှာပဲဆိုပြီး တိုးတိုးထောက်တယ် နောက်ကျောနဲ့တောင်ပြီးချင်သလိုဖြစ်နေပြီ “အစ်မ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ” “နင်မြင်ရဲ့သားနဲ့ ငါ့လာမေးမနေနဲ့ တိုးတိုးနေ ကြားသွားလို့ ထပြန်သွားမှ မကြည့်ရဖြစ်နေမယ် နင်ပဲ မြင်ဖူးချင်တယ်ဆို “အင်း အင်း” ပြောနေတုန်းပဲ ကောင်မလေးက ဇွတ်ကုန်းရုန်းထပြီး ထမိန်တွေ အင်္ကျ ီတွေ ပြန်ပြင်ဝတ်နေတယ် ဘဲကလဲ အောက်မှာ ကြက်ကြီးလည်လိမ်ထားသလိုပဲ ခဏနေတော့ သူတို့ ထွက်သွားကြတယ်။

ကျွန်တော်တို့လဲ နောက်ခြုံတွေရှာပေမယ့် ဘယ်သူမှမရှိတော့ပါဘူး ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲလား မသိ “အစ်မ ဘာဖြစ်သွားကြတာလဲ” “ကောင်မလေးက လက်မခံလို့နေမှာပေါ့ ” ခုဏက အတွဲထိုင်သွားတဲ့ နေရာမှာ ခဏထိုင်ရင်းမေးလိုက်တယ် ကျွန်တော်လဲ သူ ကိုယ့် ပစ္စည်းမြင်ရင်မြင်ပါစေဆိုပြီး ပုဆိုးထဲမှာ ထိုးထိုးထောင်ထောင်ဖြစ်နေတဲ့ လီးအတောင်ရက်သားကြီးနဲ့ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်တယ် သူက ကျွန်တော့ရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်လေး အမူးလေးကလဲ မပြေသေးတော့ သတ္တိလေးလဲရှိ သူ့ကိုမှ မ-ိုးရရင် မပြန်ဘူးကွာ ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ဆိုပြီး “အတွဲမရှိရင် ကိုယ့်ဟာကိုပဲ အတွဲလုပ်ရအောင်အစ်မ” “အံမယ် နင်ကဘယ်လိုလုပ်ချင်တာလဲ ပြောစမ်းပါအုံး” “ခုဏက အတွဲလို လုပ်မယ်လေ” ပြောရင်း သူဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေတဲ့ ပေါင်ကြားကို လက်ညှိုးနဲ့ နှိုက်လိုက်တော့ သူ ဖင်လေးဆတ်ကနဲကော့သွားပြီး ကျွန်တော့လက်ကို ဆွဲတယ် ဟာ… အောက်ခံဘောင်းဘီမပါဘူး ဗျာ ထမိန်ကလဲ အထူသားမဟုတ်လို့ထင်တယ်။

လက်မှာတောင်နွေးကနဲ နဲ့ စိုတိုတိုလေး “နင်ကဘာလို့ အဲလိုလုပ်ချင်တာလဲ” မသိဘူး အစ်မရာ ခုကျွန်တော် အစ်မကို တအား-ိုးချင်နေတာပဲသိတယ် အစ်မရော ဟိုအတွဲကိုကြည့်ပြီး အ-ိုးခံချင်စိတ်မပေါ်ဘူးလား ကဲ ပြော” ဆိုပစ်ပစ်နှစ်နှစ်ပြောပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ကို ထပ်နှိုက်လိုက်တော့ “နေအုံး ပြီးမှလုပ် ငါပြောတာ အရင်နားထောင် နင်ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့မှ လျှောက်မပြောရဘူးနော်” “အင်းပါ အစ်မကလဲ ကိုယ့်စားပေါက်ကို ပိတ်အောင်လုပ်ပါ့မလား ခိုးစားပါတယ်ဆို ကဲ ပြောဗျာ အစ်မရော မခံချင်ဘူးလား လို့မေးထားတယ်လေ” “အေးပါ ငါလဲ ခံချင်ပါတယ်” သူ့စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး နှုတ်ခမ်းကို ဆွဲစုပ်ပစ်လိုက်တယ် လက်ကလဲ ထမိန်အတွင်းထဲကနေ သူ့စောက်ဖုတ်ကို လက်ခလယ်နဲ့ ထိုးထိုးကော် လက်မနဲ့ စောက်စိကိုကလိပေးလိုက်တယ် အရည်တွေကတော့ ဟိုအတွဲကို ချောင်းကတည်းက တော်တော်ထွက်နေပြီးသားဆိုတော့ စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးတင်မကဘူး ဖင်ကြားထဲပါ ယိုနေပြီ။

အဲ ပြောရအုံးမယ် ကျုပ်ကစော် အမှန်အကန်သာ မဖိုက်ဖူးတာ ဖာတော့ သုံးလေးခါ ချဖူးတယ် ပီးတော့ ကိုယ့်အကိုတွေဆီကလဲ ဒီပညာတွေ ကြားဖူးနားဝရှိပီးသားဆိုတော့ နဲနဲတော့အဆင်ပြေတာပေါ့ “အစ်မ လုပ်ရအောင်ဗျာ” “နင့် ပုဆိုးခင်းလိုက် ငါ့နောက်ကျော မြက်တွေနဲ့ ယားမှာစိုးလို့ ” ဘာရမလဲ ဒါမျိုးတော့ဘယ်နှေးမလဲ ပုဆိုးကို ခေါင်းကကျော်ချွတ် အောက်မှာဖြန့်ခင်းလိုက်တယ် ပီးတာနဲ့ သူကလဲ မနှေးပါဘူး ပုဆိုးပေါ် ဒူးထောင်ရက်ပက်လက်ကလေးဝင်အိပ်ရော ကျွန်တော်လဲ သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကြား ဒူးထောက်ဝင် ထမိန်လေးကို အသာပဲ သူ့ခါးပေါ်တွန်းချလိုက်တယ် လရောင်ကြိုးတိုကြဲတဲမှာ အောက်ငုံ့ကြည့်တော့ အဖုတ်က အမွှေးရိတ်ထားတာ ပြောင်ရှင်းနေတာပဲဗျာ နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကလဲ စိပီး ဖောင်းကြွနေတာများ ကိုက်စားချင်စရာ အဲဒီအပေါ်က အစိလေးကလဲ ထောင်လို့ “ဟဲ့ ဘာကြည့်နေတာလဲ ပြောတော့ လုပ်ချင်လှပီဆို ထည့်တော့လေ” အစ်မ ကျွန်တော့ ဟာကိုင်ထည့်ပေး”။

လူလည်ကျလိုက်တယ် သူလဲ ဘာမှ မပြောပဲ မျက်စောင်းထိုးပီး ” ရှေ့နဲနဲတိုး ကိုယ်တော် ” ပြောပီး ကျွန်တော့်ဟာကိုင်လိုက်တော့ ” ဟယ် နင့်ဟာကမသေးပါလဲ ဟင်း လူကသာငယ်တယ် ဖြည်းဖြည်းသွင်းနော် အရမ်းမလုပ်နဲ့အုံး ငါ့ ဟာလေး ကွဲသွားအုံးမယ် အင်းပါ အစ်မရဲ့” ဒစ်ထိပ်ဖူးနဲ့ သူ့အဖုတ်နှုတ်ခမ်သား နှစ်ခုကြား သုံးလေးချက် အထက်အောက်ပွတ်ဆွဲတော့ လူတောင်တွန့်ကနဲ ဖြစ်ဖြစ်ပီး ပီးချင်သလိုလို ဖြစ်သွားလို့ ကိုယ့်နသယ်မွှေးကို စောင့်ဆွဲလိုက်ရတယ် အဲလို ဆွဲပီးမှ အပေါက်ဝမှာတေ့ပေး တော့ ကျွန်တောလဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းတယ် ထစ်ထစ်နဲ့ စီးပိုင်နေတာပဲဗျာ တဝက်လောက်ရောက်တော့ ” အား နဲနဲနာတယ်” ” ဒါဆိုဆက်မသွင်းသေးပဲ ဒီနားတင် ညှောင့်နေလိုက်ရအုံးမလား” ” ရတော့ရပါတယ် သွင်းပါ” ကျွန်တော်လဲ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လေးလုပ်နေရင်း ခနနေတော့ အရည်တွေနဲ့ ချောလာမှ ဆတ်ကနဲ ဆောင့်ထည့်လိုက်တော့ ။

ဒုတ်…အောင်မလေး သေပါပီဟယ် မောင်သက်ကလဲ အရမ်း ဆောင့်ရလား” “ဘာဖြစ်လို့လဲအစ်မ မကောင်းဘူးလား” “ကောင်းတော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမယ့်နာသွားလို့ ” “အဆုံးထိ ဝင်လား” ” အင်း ” ” ကျွန်တော် တစ်ချက်ချင်း ဖြည်းဖြည်းလေး လုပ်ပေးမယ် အစ်မခံနိုင်ပီဆိုတော့မှ တအားဆောင့်မယ်” ” အင်း ” ကျွန်တော်လဲ သူ့ ဒူးကောက်ခွက်နှစ်ခုကို ဗိုက်ပေါ်တွန်းတင်လိုက်ပီး မှန်မှန်လေး -ိုးနေရင်း အင်္ကျ ီနဲ့ ဘရာလှန် နို့နှစ်လုံး ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့လိုက် နို့သီးလေးတွေကိုချေလိုက်လုပ်တော့ မသူဇာလဲ တဟင်းဟင်းနဲ့ ဖီးတက်လာတယ် ” မောင်လေး ဆောင့်-ိုးတော့ အစ်မခံနိုင်ပီ” ဒီတော့မှ ကျွန်တောလဲ သူ့ဖင်ကြီး အပေါ်ကြွတက်လာတဲ့အထိ သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သူ့ခေါင်းနားလောက်ထိ လာက်ထိ ရောက်အောင်တွန်း ကိုယ်က ဆောင့်ကြောင့်အနေအထားနဲ့ တဖုန်းဖုန်းနဲ့ ဆောင့်-ိုးတော့တာပဲ ” အား အား မောင်လေး အရမ်းကောင်းတယ် နို့လဲစို့ပေးအုံး အစ်မကို မညှာနဲ့နော် အသားကုန်ဆောင့်”။

အင်း အင်း စိတ်ချအစ်မ ကျွန်တော်လဲ အရမ်းကောင်းနေပီ နှစ်ယောက်သား နှုတ်ခမ်းချင်းစုတ်လိုက် သူကလဲ ကိုယ့်လည်ပင်းဖက်ပီး အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးလိုက် နဲ့ အပေးအယူမျှနေကြတယ် အပေါ်ကနေ စကောဝိုင်းလိုဝိုင်းပီး မွှေပေးတော့ ” ထိတယ်မောင်သက်ရယ် နင်လဲ တော်တော်တတ်တယ်နော် ဟင်း ဟင်း ” ဖီးတက်နေတဲ့အသံကြီးနဲ့။ ခနကြာရင်ပဲ ” ဆောင့် ဆောင့် အစ်မ ပီးတော့မယ် ” ဆိုပီး သူ့ ဒူးကောက်ခွက်နှစ်ခုကို သူဆွဲပေးထားတယ် ကျွန်တော်လဲ သူ့နို့နှစ်လုံးကို စုံဆွဲ အချက်နှစ်ဆယ်လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိဆောင့်ပစ်လိုက်တာ သူ့စောက်ဖုတ် ထဲက ကျွန်တော့လီးကို ရှု့ပွရှု့ပွနဲ့ ဆွဲစုတ်သလိုဖြစ်လာ သူလဲ အံကြိတ်ပီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ကော့ကော့တက်သွားတော့မှ ကျွန်တော်လဲ နောက်ဆုံးသုံးလေးချက် တဆုံးဆောင့်-ိုးပီး အဖုတ်ထဲကို သုတ်ရည်တွေပန်းထုတ်ရင်း နှစ်ယောက်အတူတူ ပီးလိုက်ကြတယ်။

ကျွန်တော်လဲ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် မှောက်အိပ်ပီး နို့လေးကိုင်လိုက် အသီးလေးစို့လိုက်နဲ့ အဖုတ်ထဲ လီးတပ်ရက်နဲ့ ဇိမ်ယူပီး ခနကြာတော့ ” မောင်လေး ထ တော့ သိပ်ဇိမ်လုပ်နေနဲ့ သွားရအောင်” ဆိုတော့ “ဟာ အမ ကလဲ နေပါအုံး နောက်တစ်ခေါက်လေ” ” နောက်နေ့မှ လာ ခုတော့ သွားရအောင် တော်ကြာ နင့်အိမ်က လူကြီးတွေ နင်မရှိတာ သိသွားအုံးမယ်” ” အင်း ဟုတ်တယ် အဘိုးက တရေးနိုး အိမ်အောက်ထပ်ရေဆင်းသောက်တတ်တယ် သွားမယ်လေဒါဆိုလဲ နောက်နေ့ရော လာရမှာလား ခုတောင် မဝသေးဘူး အစ်မရာ” “အေးပါ အခြေနေ ပေးရင်ပေးသလိုပေါ့ နင်လဲ နှာဘူးလေးပဲနော် ဟင်း ဟင်း” “ဒါဆို အစ်မက အ-ိုးခံရတာ မကြိုက်ဘူးပေါ့” “ဟယ် မိုက်ရိုင်းတယ် ကြည့်စမ်း” ပြုံးစိစိနဲ့ “ဟုတ်တယ်လေ ခုနက ကောင်းတုန်းကရုပ်တစ်မျိုး” ” အေးပါအေးပါ ကြိုက်ပါတယ် ကြိုက်လို့ ခံတာပေါ့ ဒီဟာကြီးကို ပိုတောင်ကြိုက်သွားသေး ဟင်း” ဆိုပြီး မျက်စောင်းထိုးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အဝတ်တွေဝတ် ကျောင်းထဲက ပြန်ထွက် အိမ်ကို ပြန်ခဲ့ ကြတယ် အတွေးထဲမှာတော့ နောက်နေ့ အခွင့်အရေး ရပါ့မလားပေါ့ နောက်နေ့ မနက်အိပ်ရာကနိုးတော့ အဖိုးခိုင်းတာလုပ် ဆယ့်တစ် နာရီလောက်ထမင်းစားပီး ရွာမြောက်ပိုင်းထွက်ခဲ့တယ် လမ်းမှာ ညဘက်အခြေနေ သိရအောင် မသူဲဇာတို့ အိမ်ဝင်မေးတော့ ” ဒီညတော့ မရလောက်ဘူး အမေ ဘယ်မှမသွားဘူးဟ ခုတော့ ဟိုဘက်ရွာ သွားတယ်” ‘ဒါဆို အတော်ပဲပေါ့ ” “ဘာအတော်ပဲလဲ နေ့ဘက်တော့ မရဘူး ဆရာ အရှက်ကွဲနေမယ် ပီးတော့ ကျွန်မ ယောင်္ကျားမယူချင်သေးဘူး” “အံမယ် ကျွန်တော်လဲ မယူချင်သေးပါဘူး ငယ်ငယ်လေး ရှိသေးတာ” ” အေးပါ နင့်အတွက်လဲ ပြောနေတာပေါ့ ဘာဖြစ်ဖြစ် ကြာကြာဝါးမဲ့သွာ ဘာစားစား အရိုးကြည့်ရှောင်ပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား” ပြုံးစိစိ ပြောပီး အိမ်ပေါ်တက်သွားတယ် ကျွန်တော်လဲ နောက်က လိုက်တက်သွားတော့ သူက “ဘာလိုက်လုပ်အုံးမလို့လဲ ” “ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး” လို့ ပြောလိုက်ပေမဲ့။

သူ့ အခန်းထဲလဲ ရောက်ရော နောက်ကချိုင်းအောက်ကသိုင်းဖက်ပီး သူ့ဂုတ်သားလေးကို ဖွဖွနမ်း သွားလေးနဲ့ ကိုက်လို့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆွဲညစ်လိုက်တော့ “မောင်သက်ရယ် မလုပ်ပါနဲ့ဆိုဟာ” “အင်းပါ အစ်မရဲ့ ဒါပေမဲ့ ညက သေချာမမြင်ရလို့ အစ်မ အဖုတ်ကိုတော့ ပြပါဗျာ နို့မို့ဆိုရင်တော့ လုပ်မှာပဲ ဘာဖြစ်ဖြစ်” “တော်တော်ခက်တဲ့ ကောင်လေး” ဆိုပီး သေတ္တာပေါ် ထိုင်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းတင် ထမိန်ကိုလှန်ပီး ဟပြတယ် လှလိုက်တဲ့ အဖုတ်ဗျာ တစ်ခါမှ မိန်းမတစ်ယောက်ဟာ သေချာမမြင်ဘူးလို့လား မသိဘူး အမွှေးရိတ်ထားတာ ပြောင်ရှင်း သပ်ရပ်ပီး အမည်းစက်တစ်ခုတောင်မရှိဘူး နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုက ဖားခုံးညှင်းကြီးလို ဖောင်းကြွပီး အကွဲကြောင်းလေးက စိနေတယ် ဗမာမဆိုတော့ နှုတ်ခမ်းသားကနဲနဲညိုတာပေါ့ အစိလေးကတော့ ယောင်္ကျားတစ်ယောက်က စိမ်ပြေနပြေကြည့်နေလို့လားမသိ နဲနဲတောင် ထောင်ပီးကြီးနေသလိုပဲ အနံ့လေးကလဲ တစ်မျိုးပဲဗျာ ငပိရည်နံ့ ပျော့ပျော့ သင်းနေသလိုပဲ။

ခုထက်ထိတောင် အဲဒီအနံ့ကို ရနေသလို ခံစားရတယ် အောက်ကကောင်ကလဲ မာနေပီ “တော်တော့မောင်သက်ရယ် နောက်မှ သေချာကြည့်တော့ အငယ်ကောင်ပြန်လာတော့မယ်” “အစ်မရေ ဗိုက်ဆာပီဗျို့ ထမင်းစားမယ်” “အေးအေး ခဏလေး ငါထမင်းခူးခဲ့မယ် အောက်ကစောင့်” ထသွားပီး သူထမင်းခူးနေတုန်း ကျွန်တော်လဲ အောက်ဆင်းခဲ့လိုက်တယ် “ကိုမောင်သက်ကြီး ရောက်နေတာလား အစ်မက ဘာတွေခိုင်းနေပြန်ပီလဲ” “သူ့အောက်စက် ကြည့်ပေးနေတာပါကွာ” “ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ” “ထစ်ထစ်နေလို့တဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးထင်ပါတယ် မကောင်းတဲ့ ခွေတွေ ထိုးထိုးကြည့်လို့နေမှပါ” “ဟုတ်မှာဗျ သူက သူများဆီက အလကားရတာပဲ ငှားငှားကြည့်တာကိုး” “ခွေးလေး ဘာမှမသိဘဲ လျှောက်ပြောနေပြန်ပီ” ကျွန်တော့်ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း “အေး သွားပီ မင်းအစ်မကို နောက်ဆို ကောင်းတဲ့ ဟာပဲထိုးကြည့်ခိုင်းဟေ့” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း မြို့ပြန်တာနဲ့ ဘာနဲ့ နှစ်ပတ်လောက်ကြာသွားတယ်။

ရွာပြန်ရောက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း မသူဇာတို့အိမ်ဘက် ခြေဦးလှည့်တာပေါ့ “မောင်သက် နင်ပြန်ရောက်ပီလား ငါလည်းနင့်ကို မျှော်နေတာ” “ဘာလို့လဲ အဒေါ်တို့ မရှိဘူးလား ဒါဆိုရင်တော့ ပွတာပဲ” “အေးပါ မနေ့ကပဲ မြို့ ကအမျိုးတွေဆီ အလည်သွားတယ် ဆယ်ရက်လောက်ကြာမယ်တဲ့ အကြီးကောင်ပါ ပါသွားတယ်” “ဟာ ပိုကောင်းတာပေါ့ နို့မို့ ညဘက် သူပြန်လာမှာ ကြောက်နေရအုံးမယ် ခုတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ” ” အေး နင်ညကျ ၈ နာရီလောက်လာခဲ့လေ အငယ်ကောင်လဲ အဲ့အချိန်လောက်ဆို အိပ်နေပါပြီ” ” ဟုတ် ဟုတ်” ဆိုပီး ကျွန်တော ်လည်း ဘော ်ဒါတွေဆီ ထွက်ခဲ့တယ် ညနေလောက်ကျအိမ်ပြန် အဖိုးနဲ့အဖွားကို သူငယ်ချင်းအိမ် အိပ်မယ်ပြောပြီး ၈ နာရီလောက်ထွက်ခဲ့တယ် သူတို့အိမ်ရောက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း နံရံကိုပုတ်လိုက်တော့ သူအိမ်ပေါ်ကဆင်းလာပြီး ” အမ ကျောင်းထဲသွားမှာလား” ” မသွားတော့ဘူးလေ အဖေမှမရှိတာ ဟိုကောင်လေးလည်းအိပ်နေပီဆိုတော့ အဖေ့တဲထဲ သွားရအောင်” “ကောင်းတာပေါ့ ဒူးမနာတော့ဘူး ဟီးဟီး ” ဒါနဲ့ အိမ်ခေါင်းရင်းဘက်က သူ့အဖေတဲထဲ ရောက်တော့ “ဟာ မှောင်မဲနေတာ ဘာမှလည်းမမြင်ရဘူး” “ငါ ဖယောင်းတိုင်ယူခဲ့ပါတယ်ဟ” ပြောပီး မီးထွန်းလိုက်တယ် အထဲမှာတော့ တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ဆိုပေမဲ့ နှစ်ယောက် အတူ…….ပြီးပါပြီ။

Zawgyi
မောင်သက် ဆယ္တန်းစာမေးပြဲေျဖပြီးတော့ အဘြားတို့ ရြာသြားနေခဲ့သည်။ ဒီမွာက လြတ္လပ္တယ် အဘြားတို့ကလဲ ဘာလုပ္လုပ် မဆူမဆဲ သောက္လိုက္စားလိုက် လယ္ထဲယာထဲလိုက္ကူလိုက် နေ့လည်နေ့ခင်းဆို အမိုးတြေအသိတြေ အိမ္လည္လိုက္နဲ့ တစ္လေလာက်တောင်ရွိသြားျပြီ အသိအိမ္က အမကြီးတစ်ယောက္က မသူဇာတဲ့ ျဖူျဖူဖြေး ေရေဆးငါးကြီး မြို့မွာကိုး တန်းထဲကေက်ာင်းသြားတက်ပြီး ဆယ် တန်း သုံးခါက်နဲ့ ရြာျပန္လာျပြီး အိမ္မွာပဲ အသုပ္ဆိုင္ဖြင့်ထားတယ် သူတို့က သာမန္လူတန်းစားပါ ျမြို့မွာကေ်ာင်းနေတာလဲ သူ့အေဒါ်ခေါ်ထားပေးတာတဲ့ ခုတော့ သုံးခါက်လို့ သူဆက္မေနခ်င္လို့ျပန္လာတယ် ေျပာတာပဲ။ က်တာလဲမျေပာနဲ့ ရည်းစားခပ္မ်ားမ်ားတဲ့ အကိုဝမ်းကြဲေျပာတာ နောက္တစ်ယောက္က ဦးလေးခယ္မ မနုနုဝင်း ကြျန်တော့်ထက် ငါးနွစ်လောက်ကြီးတယ် သူကေတာ့ တောသူပီပီ က်စ္က်စ္လစ္လစ်အသားညိုညိုနဲ့ငါးရံ့ကိုယ္လုံးလေး။

သူလဲ အိမ္မွာ အမကေလးထိန်း ထမင်းဟင်းခ်က် ဒါပဲ သူက ေျခာက္တန်းလေက္ပဲအောင္တာ ရည်းစားထာဖူးလားမထားဖူးလားတော့ မသိ ေျပာခ်င္တာက သူတို့နွစ်ယောက်အိမ္က်ု ကြျန်တော်အသြားဆုံး လူပိုပေါက္ဆိုတော့ ဖြန်ကြောင္တာပေါ့ဗ်ာ သူတို့အေမအမေတြကလဲ ကြျန်တော့်ကို ကေလးထဲကဝငထြက်နေက်ဆိုတော့ ကေလးပဲ မောင္နွမေတြပဲဆိုျပြီး လွှွတ္ထားတာ ဒီတော့စိတ်ကြိုက် ဂေါ်ရုံပဲ ဒါပေမယ့် မ်က္လုံးပဲအရသာခံရတာပါ လက်တြေ့တော့ မစရဲဘူး သူတို့ကအကြီးေတြေလ ျပြီးတော့မောင္လိုခင္တာလားမသိ သြားစမွ မ်ကိစိတောင်အရသာမခံရတဲ့အျပင် မိဘေတြပါမ်က္နွာပ်က္စရာျဖစ်နေမယ် အင်း မသူဇာကေတာ့ နဲနဲ ရဲတင်းတယ္ဗ် ကြျန်တော့်ကို မထိကလုတ္နဲ့ ဆက္စ် လေးတြေ ေျပာတတ္တယ် တေန့ နေ့လည္ဘက် အသုပ္စားရင်းသြားလည္တယ် “အမ ဘာတြေ အလုပ်ရှုပ်နေတုံး” ေျပာရင်း သူ့ရင္ဘတ္ကိုကြည့်လိုက္တယ်။

ဝတ္ထားတာ စပန့်အက်ႌ ပန်းရောင်ဖေ်ာ့ဖေ်ာ့ လည္ပင်းနဲနဲဟိုက္တာဝတ္ထားတာမွာ ဘရာအနက်ရောင်ဝတ္ထားတာ သူ့နို့ကြီးနွစ္လုံးက အယ်နေတာပဲဗ်ာ ကြျန်တ္လောဲ တေတြးပဲ မြိုခ် လိုက်ရတယ် ထမိန္နဲ့ အက်ႌက ဝမ်းဆက် စပန့်သားအေပ်ာ့ဆိုတော့ ပေါင္တန်ကြီးတြေကလဲ စင်းနေတာပဲဗ်ာ သူ့တို့ဆိုင္က ခုံပုလေးတြေနဲ့ခင္ဗ် ” ဒီလိုပါပဲ ဟိုလုပ္ဒီလုပ္နဲ့ မနားရပါဘူး ခုမွ လူရွင်းသြားတာ” ” အေဒါ်တို့ရော မျမင္ပါလား” အေး ဆေးခန်းဘက်သြားကြတယ် ဆရာကြီးအိမ္မွာ အလှူရွိလို့ သြားကူတာ အငယ်ကောင္က မနက္ထဲက သြားဆော့တာလေ မွောင္မျွပန္လာနေကြ ဆော့ရမယ္ဆို ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့” သူတို့က မောင္နွမ သုံးယောက်လေ အလတ်ကောင္က သူမ်ားအိမ္မွာ သူရင်းငွားလုပ္တာ ဟိုမွာပဲအိပ္စားပေါ့ အိမ္ကို တခါတေလမွ ျပန္လာတတ္တယ် ” နင်အသုပ္စား မွာလား ” ” မစားတော့ဘူး ရြာေျမာက္ပိုင်းသြားမလို့ လမ်းကြုံ ဝင္လာတာ”။

နင်အေရးမကြီးရင် အမကို ဆိုင်စောင့်ပေးပါလား ရေခိုးခ်င္လို့… ေျပာပြီး ထိုင်ရာက ကုန်းအထ သူ့ရဲ့ ဟိုက်နေတဲ့ အက်ၤ ီက နေ ျဖူဖြေးနေတဲ့ နို့နွစ္လုံးကို လွ်ပ္တျပက် ျမင္လိုက်ရတယ် ဖြေးဥပြီး နို့သီးနွစ္လုံးဆိုတာ ရဲရဲလေးတြေဗ်ာ အမွန်ေျပာရရင် အဲဒီမတိုင္ခင္ထိ သူ့ဟာကို ဒီလိုမျမင္ဘူးသေးဘူး သူ့ဟာမွ မဟုတ္ပါဘူး ဘယ်အပိုမွ မျမင္ဘူးတာ ကေလးအေမေတြ နို့တိုက္တာတော့ ျမင္ဘူးတာပေါ့ တူမွမတူတာနော ျမင်ရတာ ခဏဆိုပေမယ့် အောက္ကေကာင္ကေတာ့ ြကြေနပြီ ဘစ္ပါလို့ တော်သေး နို့မို့ ဒုက္ခ ပြီးတော့ ခပ္လွမ်းလွမ်းမွာရွိတဲ့ မီးဖိုပေါ်က ဟင်းခိုအိုးကို သြားေမွှေနတယ် မတ္တပ်ရပ် ကိုယ္တစ္ပိုင်းခိုးထားတော့ ဖင္ကို မခို့တရို့ ကုန်းျပသလို ျဖစ်နေတာ ထမိန်သားကေပ်ာ့ပေ်ာ့ နဲ့ ဖင္နွစ်ျခမ်းဟတဲ့နေရာမွာ အခိုင့်လေးျဖစ်နေတာမ်ား ေျပးေျပးပြီး နောက္ကေန က်ုံးဆ္လောိုက္ခ်င္တယ် အောက္ခံဘောင်းဘီတော့ ပါတယ္ထင္တယ္ဗ်။

အရာလေးထင်နေတာတော့တြေ့တယ် အေဟာင်းမို့လို့ ခေ်ာင်နေတာျဖစ္မယ် ” ရပါတယ် အေရးမကြီးပါဘူး အလုပ္မရွိလို့ အေလလိုက်နေတာ” သူ့နောက္ပိုင်းအလွကို သြားရည္တျမားျမား ခံစားရင်း ေျပာလိုက္တယ် အဲ့အခိန် ရုတ္တရက် သူကလွည်အ့ကြည့် သူခိုးလူမိ ျဖစ်ရော ဒါပေမယ့် သူက မသိခ်င်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့နေရာကို ျပန္လာထိုင္တယ် နဲနဲတော့ ျပုံးစိစိ ျဖစ်နေသလိုပဲ ကြျန်တ္လောဲ ကေယာင္ကတမ်းနဲ့ မတ္တပ္ထရပ္တယ် အဲတော့မွ ပိုဆိုးတော့တာပဲ ညီတော်မောင္က ဒေါထန်နေတာ အောက္ခံဘောင်းဘီပါတာတောင် ပုဆိုးမွာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းကြီးျဖစ္လို့ သူကေမာ့ကြည့်ပြီး “အင်း မောင်သက္လဲ မလြယ္ဘူးနော်” ” ဘာျဖစ္လို့လဲ အမရ” မလုံမလဲ ေျပာလိုက္တယ် သူက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ့ “အားအားယားယား သြားလာသောက္စားနေတာ ေျပာတာပါ ဘာတြေမလုံမလဲ ျဖစ်နေတာလဲ ဟင်း ဟင်း” ” သြားသောက္မလို့ မဟုတ္ပါဘူး” “အမေလး မသိခက္မယ်”။

တော်ပြီဗ်ာ နောက်ဖေးသြား လိုက်အုံး မယ်… ” အင်း အင်း မဟုတ္တာတြေ မလုပ္နဲ့ နော်” “ဘာမွ မလုပ္ဘူးဗို့ သေးသြားပေါက္မလို့” ေျပာပြီး ျမန်ျမန္ထြက္ခဲ့လိုက္တယ် နို့ိုမို့ သူု ကြပ္တာခံနေရအုံးမယ် အလိုလိုမွ အလိုလိုရယ် မယ္မဟုတ္လား ‘မသူဇာ ငါ့ကို တမင္လုပ်ျပပြီး ဆြဲဆောင်နေလားမသိဘူး ခါတိုင်း မထိတရိ ကလိုတတ်ပေမယ့် အဲလိုတော့ သူ့ပစ္စည်းတြေကို ျမင်အောင္ဘယ်တော့မွ မေနဘူး’ သေးပေါက်ရင်းတြေးမိတယ် အင်း တိုက္ဆိုင္တာနေမွာပါ သူအဲလိုလုပ်ျပလဲ ကိုက မစရဲပါ ယောက်ားဆိုတော့ ရရင် ဘယ်ျငင်းမတုန်း ဒါပေမယ့် ကို က မိန်းမက်မ်းကေ်သူမဟုတ် အထက္တန်းတုန်းက ရည်းစားတာ ထားဖူးတာ လက္ကိုင္တာကလြဲလို့ ဘာမွ မေတြ့ကြုံဖူးဘူး မသူဇာက ကိုယ့်ထက် လေး နွစ်လောက်ကြီးတော့ ပိုဆိုးပေါ့ အဲလိုတြေးရင်း အေပါ့သြားပြီးတော့ အိမ်ရွေ့ ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ် ဟာ… ခုံနိမ့်လေးပေါ်မွာ မသူဇာ ထိုင်နေပုံက။

ရင်ကော့ဖင်ကောက္ထားတာ ကြျန်တော့် ရင္ထဲ ကုလားဘုရားပြဲလွည့်သြားလား အောက်မေ့ရတယ် ခင္ဗ်ားတို့လဲ ဒီလိုမိုးထိုင်နေတာ ျမင္ဖူးကြမွာပေါ့ ဘယ်လောက် မိုက္လဲဆိုတာ အဲ မသူဇာလို ခါးသေးဖင်ကောက် အိုးကောင်းတဲ့စ္မောိုးကေတာ့ ဘယ်ေျပာကောင်းမလဲဗ်ာ တကယ္တကယ် ကြျန်တော်ျဖင့် ခုထိ မ်က္စိထဲကမထြက်သေးဘူး ကြျန်တော် သူ့ရွေ့ ကခုံ ဝင္ထိုင်တော့ “ကဲ ကိုယ်တော် ကြာလိုက္တာ ဘာတြေလုပ်နေလဲ က်ုပ်အိုးကိုလဲ မွှေထားအုံး ဟင်းအိုးေျပာတာနော် ပေါက္ကရ တြေးမေနနဲ့ ” ေျပာပြီး အိမ်ပေါ်တက်သြားတယ် အိမ္က ၅ ေပေလာက်ျမင့်တဲ့ တစ္ထပ် သစ်သားအိမ္ဆိုတော့ လွေကား လေးထစ္ပါပဲ ဒါပေမယ့် သူ့ ဖင်ကြီး ကော့ပြီး တက်သြားတာတော့ သေခ်ာျမင်ရတယ္ဗ်ာ ညီလေးလဲ ငြိမ်ရာက ျပန္ထေနပြီ အင်းညက်ရင်တော့ ငါးဦးက္မောတီနဲ့ သေခ်ာပေါက်တြေ့ရေတာ့မယ်… သူ နောက်ဖေးအိမ္ကို ရေခိုးသြားလို့ မကြာခင္ပဲ အေဒါ်ျပန်ရောက္လာပြီး။

မောင်သက် ရောက်နေတာ ကြာပြီလား “မကြာသေးပါဘူး အမေရခိုးခ်င္တယ္ဆိုလို့ ဆိုင်စောင့်ပေးနေတာ အဒါ်” “သြော် အေး အေး အေဒါ်လဲ သူရေခိုးလို့ ရေအာင္ဆိုပြီး ခဏ ျပန္လာတာ ဟိုမွာ အလုပ်တြေက မပြီးသေးဘူး” ေျပာနေတုန်း အသုပ္စားမဲ့သူ နွစ်ယောက်ရောက္လာလို့ အေဒါ်အလုပ်ရှုပ်သြားတယ် အမလဲ ရေခိုးပြီးလို့ အိမ်ပေါ်တက် သူ့ အခန်းမွာ သနပ္ခါးသြေးနေတယ္ထင္တယ် ဧည့်သည္နွစ်ယောက္နဲ့ အေဒါ် ကလဲ ဘယ္တုန်းထဲက မျေပာရတဲ့ စကားတြေလဲ မသိဘူးလုေျပာနေလိုက်ကြတာ ကြျန်တ္လောဲ သြားမယ္ဆို ထိုင်ရာကအထ “မောင်သက်ရေ အစ္မ ကလစ်လေး လာရွာပေးစမ်းပါ” က္တောာပဲ သူ့ ရဲ့ရင္လွ်ားထားတဲ့ အလွကို အနီးကပ် စားပြဲထိုင်ရေတာ့မယ် အေတြးမဆုံးခင် လူက အခန်းထဲ ရောက်နေပြီ သူ့အခန်းက ဆိုင္ခင်းထားတဲ့ နေရာနဲ့ ကပ်ရက် အိမ်ရဲ့ ေျခရင်းဘက် အက်ဆုံး သူ့အခန်း ဝင္ထြက်ပေါက္ကေန နွစ်ေပေလာက် အကြာမွာ ဆိုင္ကို ျမင်ရတဲ့ ျပတင်းပေါက်ရွိတယ်။

ဒါကြောင့် အျပင္ကေနဆို အခန်းထဲကို မျမင်ရဘူး သူရွာခိုင်းတဲ့နေရာ ရွာလိုက်တော့ သိပ္မရွာရပါဘူး တြေ့တယ် ဒါပေမယ့် နွာဘူးထခ်င္တာနဲ့ မေတြ့ခ်င်ယောင်ဆောင်ပြီး ဆက်ရွာနေတာ သူကေက်ာပေးထားတာဆိုတော့ စိတ်ကြိုက်ကြည့်ခြင့် ရေနတာပေါ့ ပုခုံးသားျဖူျဖုဝင်းဝင်းတြေရယ် အိစက်နေတဲ့ ဖင်ကြီးကလဲ အြယ်နေတာပဲဗ်ာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က် ရင္လွ်ားကိုလွေ်ာ့လွေ်ာ့ပြီး နို့တြေကို သနပ္ခါးလိမ်းရင် လွစ္ခနဲျမင်ရတာ နဲတာကြီးတြေ မဟုတ္ဘူး အက်ၤ ီ ဝတ္ထားတော့ သိပ်ကြီးတယ္မထင္တာ ခုမွ မွားမွန်းသိတယ် သနပ္ခါးက သြေးလိုက္လိမ်းလိုက္ဆိုတော့ နောက္ကကြည့်ရတာ သူ့ဖင်ကြီးကို တမင္လှုပ်ျပေနသလားထင်ရတယ် ဒီနေ့တော့ တောင္ပဲတောင်နေရပါလား “အမ ဒါလား ပေ်ာက္တဲ့ဟာ” “အေး အေး နင္က မ်က္စိတော်တ္လောွ်င္တာပဲနော်” မ်က္နွာက ျပုံးဖြဲဖြဲနဲ့ ကြျန်တ္လောဲ မသိခ်င်ယောင်ဆောင်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေလိုက်ပြီး သူ့ဘေးနား သေတ္တာပေါ်က စာအုပ္နွစ်အုပ္ကိုလွမ်းယူလိုက္တယ်။

ဟဲ့… အဲဒါ ကေလး မဖတ်ရဘူး”ကြျန်တော် ကေလးမွ မဟုတ္တာ” “သြော် မင်းက လူကြီးျဖစ်ပြီလား ဒါဆိုရင်တော့ဖတ်ပေါ့” ဒီစာအုပ်တြေက အစ္မဖတ္တာလား? “ငါမဖတ္လို့ ဒီအိမ္မွာ ဘယ်သူဖတ္မတုန်း” အင်း ဟုတ်သား သူ့အေမနဲ့ အေဖက စာမွ သိပ္မတတ္တာ အငယ္ဆုံးကလဲ ခုမွ နွစ္တန်းလားဆိုတော့ ခင္ဗ်ားတို့ အဲဒီစာအုပ်တြေက ဘာစာအုပ္လို့ထင္လဲ အောစာအုပ္လို့ ထင်နေကြပြီလား… ကောင်းခန်းတြေ လာပါတော့မယ္ဗ်ာ နဲနဲ စိတ်ရွည်ရွည္နဲ့ သီးခံဖတ်ပေးကြပါ လေးပေးခဲ့ကြပါအုံးဗ်ာ ရေးရတာ အားရွိအောင္လို့ သိပ္မစဉ်းစားကြပါနဲ့ ကာမသွ်တ္တရက်မ်းနဲ့ ဖိုမ ဆက္ဆံရေး ပါ “အစ္မကလဲ မိန်းကေလးလုပ်နေပြီး ဒါတြေဖတ္တာပဲလား” “ဟဲ့ ဖတ်တော့ဘာျဖစ္တုန်း မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြမွ မဟုတ္တာ ပညာပေး စာအုပ်တြေပဲ” အမွန္တိုင်းေျပာရရင် ကြျန်တော် အဲဒီအခိန္ထိ ဒါမိုးစာအုပ္ဆိုရင် မဟုတ္တာလို့ပဲ ထင္တာ အဲ့တော့ မသူဇာကို နွာဘူးစာ အုပ်တြေ ဖတ္တယ္ပဲထင်ပြီး စကားေျပာရဲတင်းလာတယ်။

တောင်ေျပာေျမာက်ေျပာ ေျပာရင်းက မသိသလိုနဲ့ “အစ္မ ဟိုကားေတြေရာ ကြည့်ဖူးလား” “ဘာကားတြေတုန်း” “အျပာကား ေျပာတာဗ်ာ” နင္က ဘာလုပ္မလို့တုန်း နင်ရော ကြည့်ဖူးလား နင်အရင်ေျပာ နင်ေျပာရင် ငါလဲေျပာမယ်” “ဟာ ကြျန်တ္ကော ယောက်ားလေးပဲ ကြည့်ဖူးတာပေါ့ဗ်” “အောင္မယ် ကိုယ်တော် ဂုဏ်ဖ္မောနေပါနဲ့ ဒီခေတ် မိန်းကေလးတြေလဲ ကိုးဆယ် ရာနှုန်းလောက် ကြည့်ဖူးကြပါတယ်” “အိုက္ထဲ အစ္မပါတယ်ပေါ့” “အေး ငါ အေဒါ့်အိမ္မွာကေ်ာင်းတက္တုန်းက သူငယ္ခ်င်းတစ်ယောက်အိမ္မွာ ခဏခဏ ကြည့်ဖူးပ အစကေတာ့ ကြည့်ဖူးရုံဆို တို့သူငယ္ခ်င်း သုံးယောက် ကြည့်ကြတာ နောက်တော့ လူကြီးတြေလစ္တိုင်း ပေါ့ဟာ” ဟား မသူဇာတို့ကေတာ့ ပြင့်လင်းတယ်ဟေ့ နဲနဲထပ်ဖောပြီး ပါးစပ်အရသာခံအုံးမွ စိတ္ထဲက တြေးလိုက္တယ်”အဲ့ကားတြေ ကြည့်တော့ ဘယ္လိုုနေလဲ” “ဘယ္လိုမွ မေနပါဘူး” “မျဖစ္နိုင္တာဗ်ာ ကြျန်တ္တောို့တောင်”။

ဘာျဖစ္လဲ ေျပာပါအုံး နင္တို့ ယောက်ားလေးတြေ အေကြာင်းသိရေအာင် “ကြျန်တ္တောို့ တောင် ပါဆို တောင္တာပေါ့ဗ်” မထူးဘူးဆိုပြီး ေျပာခ်လိုက္တယ် “ဘာတောင္တာလဲ” ” အစ္မ တကယ္မသိတာလား” မေးသာမေးတာပါ သူကအေတြ့အကြုံ ရွိမွာပါ ဒီလောက်ရည်းစားမ်ားတာ လတ္တေလာတော့ ရြာမွာမရွိဘူးလို့ အကိုကျေပာတာပဲ “ကဲပါ ထားလိုက္ပါ မသိခ်င်တော့ပါဘူး” ဟတ်ကော့ကြီးဗ်ာ ေျပာခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ စိတ္ထဲမွာ တြေးလိုက္မိတာ “နင် အတြဲခေ်ာင်းဖူးလား မောင်သက်” “မေခ်ာင်းဖူးပါဘူူး” “သူမ်ားမေးလို့ အစ္မေရာ ခေ်ာင်းဖူးလို့လား” ” ကေ်ာင်းတုန်းကေခ်ာင်းဖူးတယ် အတန်းထဲက အတြဲ တြေကို အဲဒါကမွ ဗီဒီယိုထက်ကောင်းတာ” “ခုတောင် အေဖ္မာရွိလို့ နို့မို့ ကေ်ာင်းထဲမွာ ညည အတြဲတြေ ခိန်းခိန်းတြေ့ နေတာ ခေ်ာင်းလို့ ရပါ့” သူတို့ အိမ်ေျခရင်းဘက္မွာ လမ်းပဲျခားပြီး မူလတန်းကေ်ာင်းရွိတယ် ရြာကေ်ာင်းဆိုတော့ ကေ်ာင်းစောင့်လဲမရွိဘူးလေ။

ဟုတ္လား ကြျန်တ္လောဲ မေခ်ာင်းဘူးတာနဲ့အေတ္ပာဲ အစ္မသြားခေ်ာင်းရင် ကြျန်တ္လောဲလိုက္မယ်လေ “တကယ္လိုက္မွာလား နင္ပါရင်တော့သြားမယ် ငါတစ်ယောက္တည်းဆို ကြောက္လို့ ” “ဒါဆို ည ကိုး နာရီခြဲလောက် လာခဲ့ နောက္မက်စေနဲ့နော်” ဟုတ္ကဲ့ပါ “သမီးရေ အေမ အလှူအိမ်ျပန်သြားလိုက်အုံးမယ်” “‘ဒါနဲ့ ညက် ဦးလေးတို့ အေဒါ်တို့နဲ့ ျဖစ္ပါ့မလား” ” အေမက ဟိုမွာအိပ္မွာ အေဖက နင္မသိတာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ့ နားဒီလောက်လေးတာ ပီးတော့သူက နြားျခံစင်အောက္က တဲမွာ အိပ္တာ” ဟုတ်သား သူ့အေဖက တော်တ္နောားလေးသည် အော်ေျပာတာတောင် ကြားခ်င္မွ ကြားတာ အငယ်ကောင္ကလဲ အိပ်ရင္ဆင်အ္မောနိုး “အင်း ဒါဆို သြားတော့မယ် နောက္က်နေပြီ အသုပ္လဲ မစားတော့ဘူး” အေး အေး သိပ်သောက္မေနနဲ့အုံး ညက်အိပ်ပေ်ာ်နေအုံးမယ် လာရင် ငါ့ေျခရင်းနံရံကို တိုးတိုးပုတ်ပြီးခေါ်နော်” ” အင်းပါ သြားပြီ”။

ကြျန်တ္လောဲ ဘ္ဒောါတြေနဲ့ ထုံးစံအတိုင်းသောက် ေျခာက္နာရီ လောက် အိမ်ျပန် ရေမိုးခိုးထမင်းစားပြီးခဏနွပ် နေ့လည္ကတြေ့ခဲ့တဲ့ မသူဇာနို့တြေဖင်တြေကို စားျမုံ့ ျပန်ပြီး ဂြင်းထုလိုက်သေးတယ် ကောင်းလိုက္တာမျေပာနဲ့ တကယ်သာလုပ်ရရင် ဘယ္လိုနေမယ္မသိ အဖိုးနဲ့အဖြားက ရွစ် နာရီလောက္ဆို အိပ်နေက်ဆိုတော့ ကိုးခြဲ ခါနီး အိမ်ျခံစည်းရိုးကေ်္ထာက္ခြဲ့တယ် အရက်သောက္ထားလို့သာ နဲနဲတော့ ကြောက်သလို ရင္တုန်သလိုပဲ ဟုတ္တယ်လေ အပိုအိမ္ကပ္တာ လူမိရင္မလြယ္ဘူး ယူရင္လဲ ယူ မယူရင်တော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ယူတော့ မယူနိုင္ဘူးဗ် အသက္က ဆယ့်ရွစ် လောက်ရွိသေးတာလေ အလကားရရင္တာ တြယ္ခ်င္တာ သူတို့အိမ္က ျခံစည်းရိုးမရွိလို့တော်သေး “မသူဇာ မသူဇာ” အိမ္နံရံကို ပုတ်ပြီး လေသံနဲ့ “ငါဆင်းခဲ့မယ် လူရိပ္လူေျခကြည့်ထားအုံး” မကြာဘူး သူဆင်းလာပြီး “နင္ခဏ စောင့်အုံး ငါအေပါ့သြားအုံးမယ္ဆိုပြီး နောက်ဖေးထြက်သြားသည်။

အဲ့အခိန် လမ်းပေါ်လူျဖတ်သြားလို့ ပုန်းလိုက်ရေသး ခဏေန သူျပန်ရောက္လာတော့ လမ်းကူးပြီး စာသင်ကေ်ာင်းထဲ ဝင် စာသင်ဆောင် အေနာက္ဘက္ကို သြား ဘယ္လိုသြားရတယ္မွတ္လဲ သူကေရွ့ က ကြျန်တ္ကောနောက္က လေးဘက်ထောက်သြားရတာ ခင္ဗ်ားတို့သာ စဉ်းစားကြည့် လမသာတသာလေးမွာ စြံ့ကားဖြင့်ထြားတဲ့ ဖင်ကြီးကိုနောက္ကိုပစ် ခါးကော့ပြီး သြားတော့ တကယ့် ဒေါ်ဂီ စတိုင် ပါပဲဗ်ာ ညဘက္ဆိုပြီး ဘစ်ဝတ္မလာမိတော့ ကြျန်တော့်ကောင္က ဘာေျပာကောင်းမလဲ ဒေါသတရွူးရွူးနဲ့ တင်းမာထောင်ျပန်နေပြီပေါ့ဗ်ာ ” ရွူး တိုးတိုး ဟိုရွေ့ က စက္ကူပန်းျခုံနွစ္ခုကြားမွာ ကြည့် ” ကြျန်တ္တောို့ နံရံအကြယ္ကေန အသာခေါင်းျပူ ခေ်ာင်းရင်ရွင်းရွင်းလင်းလင်းျမင်နေရတယ် ကစ္စင္ဆြဲြကေနကြတာ ဘဲလက္တစ္ဘက္ကလဲ စ္ထောမိန္ထဲမွာ တလှုပ္လှုပ္နဲ့ ကလိုင်းနေတယ္ထင္တယ် ခဏေနေတာ့ ခေါင်းခ်င်းခြာပြီး ဘဲက စော် အက်ႌမခြျတ်ပြီး နို့နွစ္လုံးကို ဘယ်ျပန်ညာျပန္စို့နေတယ်။

ကြျန်တ္လောဲ အသက်တောင္မရွူနိုင်လောက်အောင္ပဲ တံတြေးတြေလဲ ခဏခဏမြိုခ်နေမိတယ် မသူဇာက စောင့်ကြောင့်ထိုင် ကြျန်တ္ကော သူ့ နောက္ကေန ကားယားခြ ကိုယ္တဝက္ကုန်းပြီးခေ်ာင်းတာဆိုတော့ ကို့ငပဲကလဲ သူ့နောက်ကေ်ာကိုတော့ သြားသြားထောက္မိနေတယ် သူကလဲရွေ့ကိုပဲ စိတ်ဝင္စားလို့ သတိမထားမိတာလား တမင္မသိခ်င်ယောင်ဆောင္တာလားဆိုတာတော့ မသိဘူး ကြျန်တ္လောဲ ဒီအျေခေနမွာတော့…. သူလဲကို့လိုပဲနေမွာပဲဆိုပြီး တိုးတိုးထောက္တယ် နောက်ကေ်ာနဲ့တောင်ပြီးခ်င်သလိုျဖစ်နေပြီ “အစ္မ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ” “နင်ျမင်ရဲ့သားနဲ့ ငါ့လာမေးမေနနဲ့ တိုးတိုးနေ ကြားသြားလို့ ထျပန်သြားမွ မကြည့်ရျဖစ်နေမယ် နင္ပဲ ျမင္ဖူးခ်င္တယ္ဆို “အင်း အင်း” ေျပာနေတုန်းပဲ ကောင္မေလးက ဇြတ္ကုန်းရုန်းထပြီး ထမိန်တြေ အက်ၤ ီတြေ ျပန်ျပင်ဝတ်နေတယ် ဘဲကလဲ အောက္မွာ ကြက်ကြီးလည္လိမ္ထားသလိုပဲ ခဏေနေတာ့ သူတို့ ထြက်သြားကြတယ်။

ကြျန်တ္တောို့လဲ နောက်ျခုံတြေရွာပေမယ့် ဘယ်သူမွမရွိတော့ပါဘူး ဒီနေ့တော့ ဒီလောက္ပဲလား မသိ “အစ္မ ဘာျဖစ်သြားကြတာလဲ” “ကောင္မေလးက လက္မခံလို့နေမွာပေါ့ ” ခုဏက အတြဲထိုင်သြားတဲ့ နေရာမွာ ခဏထိုင်ရင်းမေးလိုက္တယ် ကြျန်တ္လောဲ သူ ကိုယ့် ပစ္စည်းျမင်ရင်ျမင္ပါစေဆိုပြီး ပုဆိုးထဲမွာ ထိုးထိုးထောင်ထောင်ျဖစ်နေတဲ့ လီးအေတာင်ရက်သားကြီးနဲ့ တင္ပ်ဉ်ခြေထိုင္လိုက္တယ် သူက ကြျန်တော့ရွေ့မွာ ဆောင့်ကြောင့်လေး အမူးလေးကလဲ မျေပေသးတော့ သတ္တိလေးလဲရွိ သူ့ကိုမွ မ-ိုးရရင် မျပန္ဘူးကြာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ဆိုပြီး “အတြဲမရွိရင် ကိုယ့်ဟာကိုပဲ အတြဲလုပ်ရေအာင်အစ္မ” “အံမယ် နင္ကဘယ္လိုလုပ္ခ်င္တာလဲ ေျပာစမ်းပါအုံး” “ခုဏက အတြဲလို လုပ္မယ်လေ” ေျပာရင်း သူဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေတဲ့ ပေါင်ကြားကို လက်ညှိုးနဲ့ နှိုက္လိုက်တော့ သူ ဖင်လေးဆတ္ကနဲကော့သြားပြီး ကြျန်တော့လက္ကို ဆြဲတယ် ဟာ… အောက္ခံဘောင်းဘီမပါဘူး ဗ်ာ ထမိန္ကလဲ အထူသားမဟုတ္လို့ထင္တယ်။

လက္မွာတောင်နြေးကနဲ နဲ့ စိုတိုတိုလေး “နင္ကဘာလို့ အဲလိုလုပ္ခ်င္တာလဲ” မသိဘူး အစ္မရာ ခုကြျန်တော် အစ္မကို တအား-ိုးခ်င်နေတာပဲသိတယ် အစ္မေရာ ဟိုအတြဲကိုကြည့်ပြီး အ-ိုးခံခ်င္စိတ္မေပါ်ဘူးလား ကဲ ေျပာ” ဆိုပစ္ပစ္နွစ္နွစ်ေျပာပြီး သူ့စောက္ဖုတ္ကို ထပ္နှိုက္လိုက်တော့ “နေအုံး ပြီးမွလုပ် ငါေျပာတာ အရင္နားထောင် နင္ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့မွ လွေ်ာက္မေျပာရဘူးနော်” “အင်းပါ အစ္မကလဲ ကိုယ့်စားပေါက္ကို ပိတ်အောင္လုပ္ပါ့မလား ခိုးစားပါတယ္ဆို ကဲ ေျပာဗ်ာ အစ္မေရာ မခံခ်င္ဘူးလား လို့မေးထားတယ်လေ” “အေးပါ ငါလဲ ခံခ်င္ပါတယ်” သူ့စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး နှုတ္ခမ်းကို ဆြဲစုပ္ပစ္လိုက္တယ် လက္ကလဲ ထမိန်အတြင်းထဲကေန သူ့စောက္ဖုတ္ကို လက္ခလယ္နဲ့ ထိုးထိုးကော် လက္မနဲ့ စောက္စိကိုကလိပေးလိုက္တယ် အရည်တြေကေတာ့ ဟိုအတြဲကို ခေ်ာင်းကတည်းက တော်တ္ထောြက်နေပြီးသားဆိုတော့ စောက္ဖုတ္တစ္ခုလုံးတင္မကဘူး ဖင်ကြားထဲပါ ယိုနေပြီ။

အဲ ေျပာရအုံးမယ် က်ုပ္ကေစာ် အမွန်အကန်သာ မဖိုက္ဖူးတာ ဖာတော့ သုံးလေးခါ ခ်ဖူးတယ် ပီးတော့ ကိုယ့်အကိုတြေဆီကလဲ ဒီပညာတြေ ကြားဖူးနားဝရွိပီးသားဆိုတော့ နဲနဲတော့အဆင်ေျပတာပေါ့ “အစ္မ လုပ်ရေအာင္ဗ်ာ” “နင့် ပုဆိုးခင်းလိုက် ငါ့နောက်ကေ်ာ ျမက်တြေနဲ့ ယားမွာစိုးလို့ ” ဘာရမလဲ ဒါမိုးတော့ဘယ်နွေးမလဲ ပုဆိုးကို ခေါင်းကေက်္ခာြျတ် အောက္မွာျဖန့်ခင်းလိုက္တယ် ပီးတာနဲ့ သူကလဲ မေနွးပါဘူး ပုဆိုးပေါ် ဒူးထောင်ရက္ပက္လက္ကေလးဝင်အိပ်ရော ကြျန်တ္လောဲ သူ့ပေါင္နွစ္လုံးကြား ဒူးထောက်ဝင် ထမိန်လေးကို အသာပဲ သူ့ခါးပေါ်တြန်းခ်လိုက္တယ် လေရာင်ကြိုးတိုကြဲတဲမွာ အောက်ငုံ့ကြည့်တော့ အဖုတ္က အေမွှးရိတ္ထားတာ ေျပာင်ရွင်းနေတာပဲဗ်ာ နှုတ္ခမ်းသားနွစ္ခုကလဲ စိပီး ဖောင်းြကြေနတာမ်ား ကိုက္စားခ်င္စရာ အဲဒီအေပါ်က အစိလေးကလဲ ထောင္လို့ “ဟဲ့ ဘာကြည့်နေတာလဲ ေျပာတော့ လုပ္ခ်င္လွပီဆို ထည့်တော့လေ” အစ္မ ကြျန်တော့ ဟာကိုင္ထည့်ပေး”။

လူလည္က်လိုက္တယ် သူလဲ ဘာမွ မျေပာပဲ မ်က်စောင်းထိုးပီး ” ရွေ့နဲနဲတိုး ကိုယ်တော် ” ေျပာပီး ကြျန်တော့်ဟာကိုင္လိုက်တော့ ” ဟယ် နင့်ဟာကမေသးပါလဲ ဟင်း လူကသာငယ္တယ် ျဖည်းျဖည်းသြင်းနော် အရမ်းမလုပ္နဲ့အုံး ငါ့ ဟာလေး ကြဲသြားအုံးမယ် အင်းပါ အစ္မရဲ့” ဒစ္ထိပ္ဖူးနဲ့ သူ့အဖုတ္နှုတ္ခမ်သား နွစ္ခုကြား သုံးလေးခ်က် အထက်အောက္ပြတ္ဆြဲတော့ လူတောင္တြန့်ကနဲ ျဖစ်ျဖစ္ပီး ပီးခ်င်သလိုလို ျဖစ်သြားလို့ ကိုယ့်နသယ်မွှေးကို စောင့်ဆြဲလိုက်ရတယ် အဲလို ဆြဲပီးမွ အေပါက်ဝမွာတေ့ပေး တော့ ကြျန်တောလဲ ျဖည်းျဖည်းခ်င်းသြင်းတယ် ထစ္ထစ္နဲ့ စီးပိုင်နေတာပဲဗ်ာ တဝက်လောက်ရောက်တော့ ” အား နဲနဲနာတယ်” ” ဒါဆိုဆက္မသြင်းသေးပဲ ဒီနားတင် ညှောင့်နေလိုက်ရအုံးမလား” ” ရေတာ့ရပါတယ် သြင်းပါ” ကြျန်တ္လောဲ ရွေ့တိုးနောက္ဆုတ်လေးလုပ်နေရင်း ခနေနေတာ့ အရည်တြေနဲ့ ခေ်ာလာမွ ဆတ္ကနဲ ဆောင့်ထည့်လိုက်တော့ ။

ဒုတ်…အောင္မေလး သေပါပီဟယ် မောင်သက္ကလဲ အရမ်း ဆောင့်ရလား” “ဘာျဖစ္လို့လဲအစ္မ မေကာင်းဘူးလား” “ကောင်းတော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမယ့်နာသြားလို့ ” “အဆုံးထိ ဝင္လား” ” အင်း ” ” ကြျန်တော် တစ္ခ်က္ခ်င်း ျဖည်းျဖည်းလေး လုပ်ပေးမယ် အစ္မခံနိုင္ပီဆိုတော့မွ တအားဆောင့်မယ်” ” အင်း ” ကြျန်တ္လောဲ သူ့ ဒူးကောက္ခြက္နွစ္ခုကို ဗိုက်ပေါ်တြန်းတင္လိုက္ပီး မွန္မွန်လေး -ိုးနေရင်း အက်ၤ ီနဲ့ ဘရာလွန် နို့နွစ္လုံး ဘယ်ျပန်ညာျပန္စို့လိုက် နို့သီးလေးတြေကိုခေ်လိုက္လုပ်တော့ မသူဇာလဲ တဟင်းဟင်းနဲ့ ဖီးတက္လာတယ် ” မောင်လေး ဆောင့်-ိုးတော့ အစ္မခံနိုင္ပီ” ဒီတော့မွ ကြျန်တောလဲ သူ့ဖင်ကြီး အေပါ်ြကြတက္လာတဲ့အထိ သူ့ေျခေထာက္နွစ်ခေ်ာင်းကို သူ့ခေါင်းနားလောက္ထိ လာက္ထိ ရောက်အောင္တြန်း ကိုယ္က ဆောင့်ကြောင့်အေနအထားနဲ့ တဖုန်းဖုန်းနဲ့ ဆောင့်-ိုးတော့တာပဲ ” အား အား မောင်လေး အရမ်းကောင်းတယ် နို့လဲစို့ပေးအုံး အစ္မကို မညှာနဲ့နော် အသားကုန်ဆောင့်”။

အင်း အင်း စိတ္ခ်အစ္မ ကြျန်တ္လောဲ အရမ်းကောင်းနေပီ နွစ်ယောက်သား နှုတ္ခမ်းခ်င်းစုတ္လိုက် သူကလဲ ကိုယ့်လည္ပင်းဖက္ပီး အောက္ကေန ကော့ကော့ပေးလိုက် နဲ့ အေပးအယူမွ်နေကြတယ် အေပါ်ကေန စေကာဝိုင်းလိုဝိုင်းပီး ေမွှေပးတော့ ” ထိတယ်မောင်သက်ရယ် နင္လဲ တော်တ္တောတ္တယ်နော် ဟင်း ဟင်း ” ဖီးတက်နေတဲ့အသံကြီးနဲ့။ ခနကြာရင္ပဲ ” ဆောင့် ဆောင့် အစ္မ ပီးတော့မယ် ” ဆိုပီး သူ့ ဒူးကောက္ခြက္နွစ္ခုကို သူဆြဲပေးထားတယ် ကြျန်တ္လောဲ သူ့နို့နွစ္လုံးကို စုံဆြဲ အခ်က္နွစ္ဆယ်လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိဆောင့်ပစ္လိုက္တာ သူ့စောက္ဖုတ် ထဲက ကြျန်တော့လီးကို ရှု့ပြရှု့ပြနဲ့ ဆြဲစုတ်သလိုျဖစ္လာ သူလဲ အံကြိတ္ပီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ကော့ကော့တက်သြားတော့မွ ကြျန်တ္လောဲ နောက္ဆုံးသုံးလေးခ်က် တဆုံးဆောင့်-ိုးပီး အဖုတ္ထဲကို သုတ်ရည်တြေပန်းထုတ်ရင်း နွစ်ယောက်အတူတူ ပီးလိုက်ကြတယ်။

ကြျန်တ္လောဲ သူ့ရင္ဘတ်ပေါ် မွောက်အိပ္ပီး နို့လေးကိုင္လိုက် အသီးလေးစို့လိုက္နဲ့ အဖုတ္ထဲ လီးတပ်ရက္နဲ့ ဇိမ်ယူပီး ခနကြာတော့ ” မောင်လေး ထ တော့ သိပ္ဇိမ္လုပ်နေနဲ့ သြားရေအာင်” ဆိုတော့ “ဟာ အမ ကလဲ နေပါအုံး နောက္တစ်ခေါက်လေ” ” နောက်နေ့မွ လာ ခုတော့ သြားရေအာင် တော်ကြာ နင့်အိမ္က လူကြီးတြေ နင္မရွိတာ သိသြားအုံးမယ်” ” အင်း ဟုတ္တယ် အဘိုးက တေရးနိုး အိမ်အောက္ထပ်ရေဆင်းသောက္တတ္တယ် သြားမယ်လေဒါဆိုလဲ နောက်နေ့ရော လာရမွာလား ခုတောင် မဝေသးဘူး အစ္မရာ” “အေးပါ အျေခေန ပေးရင်ပေးသလိုပေါ့ နင္လဲ နွာဘူးလေးပဲနော် ဟင်း ဟင်း” “ဒါဆို အစ္မက အ-ိုးခံရတာ မကြိုက္ဘူးပေါ့” “ဟယ် မိုက်ရိုင်းတယ် ကြည့်စမ်း” ျပုံးစိစိနဲ့ “ဟုတ္တယ်လေ ခုနက ကောင်းတုန်းကရုပ္တစ္မိုး” ” အေးပါအေးပါ ကြိုက္ပါတယ် ကြိုက္လို့ ခံတာပေါ့ ဒီဟာကြီးကို ပိုတောင်ကြိုက်သြားသေး ဟင်း” ဆိုပြီး မ်က်စောင်းထိုးလိုက္တယ်။

ပြီးတော့ အဝတ်တြေဝတ် ကေ်ာင်းထဲက ျပန္ထြက် အိမ္ကို ျပန္ခဲ့ ကြတယ် အေတြးထဲမွာတော့ နောက်နေ့ အခြင့်အေရး ရပါ့မလားပေါ့ နောက်နေ့ မနက်အိပ်ရာကနိုးတော့ အဖိုးခိုင်းတာလုပ် ဆယ့်တစ် နာရီလောက္ထမင်းစားပီး ရြာေျမာက္ပိုင်းထြက္ခဲ့တယ် လမ်းမွာ ညဘက်အျေခေန သိရေအာင် မသူဲဇာတို့ အိမ်ဝင်မေးတော့ ” ဒီညေတာ့ မရေလာက္ဘူး အေမ ဘယ္မွမသြားဘူးဟ ခုတော့ ဟိုဘက်ရြာ သြားတယ်” ‘ဒါဆို အေတ္ပာဲပေါ့ ” “ဘာအေတ္ပာဲလဲ နေ့ဘက်တော့ မရဘူး ဆရာ အရွက္ကြဲနေမယ် ပီးတော့ ကြျန္မ ယောက်ၤားမယူခ်င်သေးဘူး” “အံမယ် ကြျန်တ္လောဲ မယူခ်င်သေးပါဘူး ငယ်ငယ်လေး ရွိသေးတာ” ” အေးပါ နင့်အတြက္လဲ ေျပာနေတာပေါ့ ဘာျဖစ်ျဖစ် ကြာကြာဝါးမဲ့သြာ ဘာစားစား အရိုးကြည့်ရွောင်ပေါ့ ဟုတ္ဘူးလား” ျပုံးစိစိ ေျပာပီး အိမ်ပေါ်တက်သြားတယ် ကြျန်တ္လောဲ နောက္က လိုက္တက်သြားတော့ သူက “ဘာလိုက္လုပ်အုံးမလို့လဲ ” “ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး” လို့ ေျပာလိုက်ပေမဲ့။

သူ့ အခန်းထဲလဲ ရောက်ရော နောက္ကခိုင်းအောက္ကသိုင်းဖက္ပီး သူ့ဂုတ်သားလေးကို ဖြဖြနမ်း သြားလေးနဲ့ ကိုက္လို့ နို့ကြီးနွစ္လုံးကို ဆြဲညစ္လိုက်တော့ “မောင်သက်ရယ် မလုပ္ပါနဲ့ဆိုဟာ” “အင်းပါ အစ္မရဲ့ ဒါပေမဲ့ ညက သေခ်ာမျမင်ရလို့ အစ္မ အဖုတ္ကိုတော့ ျပပါဗ်ာ နို့မို့ဆိုရင်တော့ လုပ္မွာပဲ ဘာျဖစ်ျဖစ်” “တော်တ္ခောက္တဲ့ ကောင်လေး” ဆိုပီး သေတ္တာပေါ် ထိုင်ေျခေထာက္နွစ်ခေ်ာင်းတင် ထမိန္ကိုလွန္ပီး ဟျပတယ် လွလိုက္တဲ့ အဖုတ္ဗ်ာ တစ္ခါမွ မိန်းမတစ်ယောက်ဟာ သေခ်ာမျမင္ဘူးလို့လား မသိဘူး အေမွှးရိတ္ထားတာ ေျပာင်ရွင်း သပ်ရပ္ပီး အမည်းစက္တစ္ခုတောင္မရွိဘူး နှုတ္ခမ်းသားနွစ္ခုက ဖားခုံးညှင်းကြီးလို ဖောင်းြကြပီး အကြဲကြောင်းလေးက စိနေတယ် ဗမာမဆိုတော့ နှုတ္ခမ်းသားကနဲနဲညိုတာပေါ့ အစိလေးကေတာ့ ယောက်ၤားတစ်ယောက္က စိမ်ေျပနျေပကြည့်နေလို့လားမသိ နဲနဲတောင် ထောင္ပီးကြီးနေသလိုပဲ အနံ့လေးကလဲ တစ္မိုးပဲဗ်ာ ငပိရည္နံ့ ပေ်ာ့ပေ်ာ့ သင်းနေသလိုပဲ။

ခုထက္ထိတောင် အဲဒီအနံ့ကို ရေနသလို ခံစားရတယ် အောက္ကေကာင္ကလဲ မာနေပီ “တော်တော့မောင်သက်ရယ် နောက္မွ သေခ်ာကြည့်တော့ အငယ်ကောင်ျပန္လာတော့မယ်” “အစ္မေရ ဗိုက္ဆာပီဗို့ ထမင်းစားမယ်” “အေးအေး ခဏေလး ငါထမင်းခူးခဲ့မယ် အောက္ကေစာင့်” ထသြားပီး သူထမင်းခူးနေတုန်း ကြျန်တ္လောဲ အောက္ဆင်းခဲ့လိုက္တယ် “ကိုမောင်သက်ကြီး ရောက်နေတာလား အစ္မက ဘာတြေခိုင်းနျေပန္ပီလဲ” “သူ့အောက္စက် ကြည့်ပေးနေတာပါကြာ” “ဘာျဖစ္လို့လဲဗ်” “ထစ္ထစ်နေလို့တဲ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူးထင္ပါတယ် မေကာင်းတဲ့ ေခြေတြ ထိုးထိုးကြည့်လို့နေမွပါ” “ဟုတ္မွာဗ် သူက သူမ်ားဆီက အလကားရတာပဲ ငွားငွားကြည့်တာကိုး” “ခြေးလေး ဘာမွမသိဘဲ လွေ်ာက်ေျပာနျေပန္ပီ” ကြျန်တော့်ကို မ်က်စောင်းထိုးရင်း “အေး သြားပီ မင်းအစ္မကို နောက္ဆို ကောင်းတဲ့ ဟာပဲထိုးကြည့်ခိုင်းဟေ့” ဒီလိုနဲ့ ကြျန်တ္လောည်း မြို့ျပန္တာနဲ့ ဘာနဲ့ နွစ္ပတ်လောက်ကြာသြားတယ်။

ရြာျပန်ရောက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း မသူဇာတို့အိမ္ဘက် ေျခဦးလွည့်တာပေါ့ “မောင်သက် နင်ျပန်ရောက္ပီလား ငါလည်းနင့်ကို မွေ်ာ်နေတာ” “ဘာလို့လဲ အေဒါ်တို့ မရွိဘူးလား ဒါဆိုရင်တော့ ပြတာပဲ” “အေးပါ မေန့ကပဲ မြို့ ကအမိုးတြေဆီ အလည်သြားတယ် ဆယ်ရက်လောက်ကြာမယ္တဲ့ အကြီးကောင္ပါ ပါသြားတယ်” “ဟာ ပိုကောင်းတာပေါ့ နို့မို့ ညဘက် သူျပန္လာမွာ ကြောက်နေရအုံးမယ် ခုတော့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ” ” အေး နင်ညက် ၈ နာရီလောက္လာခဲ့လေ အငယ်ကောင္လဲ အဲ့အခိန်လောက္ဆို အိပ်နေပါပြီ” ” ဟုတ် ဟုတ်” ဆိုပီး ကြျန်တော ္လည်း ဘော ္ဒါတြေဆီ ထြက္ခဲ့တယ် ညေနေလာက္က်အိမ်ျပန် အဖိုးနဲ့အဖြားကို သူငယ္ခ်င်းအိမ် အိပ္မယ်ေျပာပြီး ၈ နာရီလောက္ထြက္ခဲ့တယ် သူတို့အိမ်ရောက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း နံရံကိုပုတ္လိုက်တော့ သူအိမ်ပေါ်ကဆင်းလာပြီး ” အမ ကေ်ာင်းထဲသြားမွာလား” ” မသြားတော့ဘူးလေ အေဖမွမရွိတာ ဟိုကောင်လေးလည်းအိပ်နေပီဆိုတော့ အေဖ့တဲထဲ သြားရေအာင်” “ကောင်းတာပေါ့ ဒူးမနာတော့ဘူး ဟီးဟီး ” ဒါနဲ့ အိမ်ခေါင်းရင်းဘက္က သူ့အေဖတဲထဲ ရောက်တော့ “ဟာ မွောင္မဲနေတာ ဘာမွလည်းမျမင်ရဘူး” “ငါ ဖေယာင်းတိုင်ယူခဲ့ပါတယ်ဟ” ေျပာပီး မီးထြန်းလိုက္တယ် အထဲမွာတော့ တစ်ယောက်အိပ္ကုတင္ဆိုပေမဲ့ နွစ်ယောက် အတူ…….ပြီးပါပြီ။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *